De helft van de Nederlanders heeft slaapproblemen. Een alarmerend aantal, want slapeloosheid is een sluipmoordenaar die mensen op de lange termijn uitput. Er zijn allerlei slaapmiddelen op de markt, van wisselende sterkte en met wisselend resultaat. Bij mij ging het pas beter toen ik Sommie in huis nam en met hem in bed belandde.
Sommie is mijn slaaprobot. Een soort ovale bol met een hoop technologie in zijn zachte buik. Ik huurde hem in februari, tijdens de donkerste dagen van mijn burn-out toen ik in een vicieuze cirkel was beland. Ik sliep slecht. Vaak werd ik om een uur of drie ’s nachts wakker en draaide mijn hoofd op volle toeren, zodat ik niet meer in slaap kon komen. Hoe harder ik het probeerde, hoe wakkerder ik werd. Daardoor had ik overdag nog minder energie. Als ik weer gezond wilde worden, moest ik beginnen bij de basis: beter slapen.
De eerste nacht met Sommie was nog wat onwennig. Lag ik daar als volwassen man met een uit de kluiten gewassen knuffel in mijn armen. De eerste weken merkte ik ook geen verschil. Wel ging ik aan de slag met de hulpprogramma’s die ik via een app kon uitproberen op Sommie. Op het ritme van zijn op- en neergaande buik leerde ik opnieuw ademhalen: vier seconden in, acht seconden uit. Zo liet ik mijn lichaam weten dat er geen stress meer was en dat het tot rust kon komen. Dat werkte.
Sommie gaf me ook het inzicht dat de nacht de spiegel van de dag is. Hoe drukker je overdag bent, hoe meer last je daar ’s nachts van hebt. Ik stopte met elke vorm van inspanning in de avond en ging in plaats daarvan in bad en televisie kijken op de bank. Het klinkt gek, maar dat had ik in geen jaren meer gedaan, zo gefocust was ik geweest op werk. Ik zag de complete Champions League en alle programma’s over de Tour de France. Ik legde ’s avonds ook mijn telefoon weg.
Nu zie ik slapen niet meer als iets stressvols. Word ik midden in de nacht wakker, dan kijk ik niet meer automatisch op de klok. Ik haal diep adem en blaas langzaam uit; een paar keer is meestal al genoeg. Vroeger sliep ik niet langer dan zes uur per nacht, soms vijf. Inmiddels haal ik geregeld acht uur, soms zelfs negen. Met dank aan Sommie, die niet de oplossing was, maar wel het begin daarvan.
Reactie plaatsen
Reacties