Leven in Zeeland in de zomer is leven met de toeristen. Daar wen je aan, maar ook weer niet. Ze lopen je soms zo voor de voeten dat je snakt naar september.
Ik stond deze zomer vaker dan me lief was voor de Schroebrug, wachtend totdat de zeilbootjes voorbij waren. Ik belandde in een vakantiefile op de A58. Ik moest in de remmen in de Vlaketunnel, omdat de Duitser voor me dat ook opeens deed. Hetzelfde op de fiets, voor een Belgisch gezin dat uit het niets de straat overstak. Ik verbeet me achter iemand die met handen en voeten iets voor elkaar wilde krijgen in een winkel. Op de parking bij het strand was geen plekje meer te vinden. Op het terras werd ik aangesproken in het Engels, toerist of geen toerist.
Toch is het goed dat ze er zijn. Niet omdat ze hun geld hier uitgeven en Zeeland anders een dorre boel zou zijn; we gaan eens ophouden met alles steeds afrekenen op wat het oplevert. Het is goed dat ze hier zijn omdat zij zien wat wij soms niet meer zien.
Sinds een tijd ben ik daarom lid van de Facebook-groep Zeeland-Fans, met 26.610 anderen. De voertaal is Duits en iedereen ziet Zeeland als het achtste wereldwonder. ‘Eindelijk ben ik er...’, schrijft Stephan over de vuurtoren van Haamstede, alsof hij voor de Piramide van Cheops staat. Zijn leven is compleet. ‘Zonder woorden’, is het enige wat Silvia nog kan uitbrengen bij een foto van de zon die ondergaat boven Oostkapelle.
Kamperland, Bruinisse, de kerk van Biervliet: ze vinden alles even mooi. Ze wisselen adresjes uit waar je de lekkerste kibbeling eet (in Breskens, u heeft het niet van mij) en bekvechten over wat het mooiste stadje van Zeeland is, Veere of Zierikzee. Als ze weer naar huis moeten, bedanken ze de mensen in Zeeland voor de gastvrijheid en tellen ze de maanden af totdat ze weer mogen.
Alles wat velen van ons doodnormaal vinden, simpelweg omdat we het dag in dag uit zien, vinden zij bijzonder. In hun ogen is het een voorrecht om hier elke dag te kunnen zijn. Daar denk ik sindsdien aan als ik weer eens tussen de campers en de caravans in de file sta, want ze hebben gelijk.
Het is zoals zo vaak met geluk: het ligt om de hoek.
Reactie plaatsen
Reacties